دفاع مقدس

 با سلام و عرض ادب

چرا شهید محسن گلستان با اینکه کتولد گچساران بودند و مزار مطهرشون هم در گلزار شهدای گچساران هستش ولی جز شهدای این شهر محسوب نمیشه

با این توضیح که خانواده ایشان یعنی پدر و مادرشون چند سال بعد از شهادت ایشون به اصفهان نقل مکان کردند و الان در قید حیات نیستند

با سلام تبلیغات با قیمت کم در این وبلاگ انجام میشود

با بیش از 5000 بازدید در روز

برای درخواست تبلیغات ادرس سایت +ایمیل خودرا در  بخش نظرات ذکر کنید .

تبلیغات بنری +متنی+پاپ اپ

تعرفه تبلیغات بنری: 

پلن	نوع تبلیغات	موقعیت در صفحه	مدت نمایش	هزینه با تخفیف (تومان)
1	بنر 60×468	در تمام صفحات	3 هفته	25 هزار
2	بنر 60×468	در تمام صفحات	1 ماه	30 هزار
3	بنر 3 گوش 120×120	در تمام صفحات	2 ماه	40 هزار
4	بنر 3 گوش 150×150	در تمام صفحات	3 ماه	50 هزار

تعرفه تبلیغات پاپ آپ و نیوتب:

پلن	نوع تبلیغات	موقعیت در صفحه	مدت نمایش	هزینه با تخفیف (تومان)
5	پاپ آپ	در تمام صفحات	1 هفته	10 هزار
6	پاپ آپ	در تمام صفحات	1 ماه	50 هزار
7	پاپ آپ	در تمام صفحات	2 ماه	80 هزار
8	پاپ آپ	در تمام صفحات	6 ماه	200هزار

با تخفیف ویژه به مدت محدود

علامت:  تبلیغ ازاد است      علامت: تبلیغ ازاد نیست

افزایش بازدید  به مدت محدود رایگان شد  100درصد واقعی برای افزایش بازدید ادرس سایت یا وبلاگ و ایمیل  خود را در بخش نظرات ذکر کنید. 

((((امتحان کنید ضرر نمیکنید))))

هرروز 3000 بازدید رایگان به مدت یک هفته ادرس

:omidtbh2.loxblog.com

 روز اول انجام شد _

هرروز 3000 بازدید رایگان به مدت یک هفته ادرس

:tanhatrentanha.ir

روز اول انجام شد _

کربلایی جواد مقدم

 در زدم بازم درو وا کردی(شور)-کربلایی جواد مقدم

غزل غزل بنویسم حدیث رویایی(شعرخوانی)-کربلایی جواد مقدم

قافله سالار داره میاد(شور)-کربلایی جواد مقدم

ساقیا چه باصفایی(شور)-کربلایی جواد مقدم

من از شوق بارون به دریا زدم(شور)-کربلایی جواد مقدم

روحم امشب مثل زینب(شور)-کربلایی جواد مقدم

من دیدم  من خسته (شور-روضه)-کربلایی جواد مقدم

برگ نوکریمو باطل نکن(شور)-کربلایی جواد مقدم

توی دستاش قلب عاشق گرم تپیدن(شور)-کربلایی جواد مقدم

هر کسی که میاد زیارت با دعای ابوترابه(شور)-کربلایی جواد مقدم

یاحسین به یاد حرمتم هر طپش(شور)-کربلایی جواد مقدم

من از شوق بارون به دریا زدم(شور)-کربلایی جواد مقدم

دوباره امشب دل بی قرارم(واحد)-کربلایی جواد مقدم

بگو چند ساله تو نوبتیم(شور)-کربلایی جواد مقدم

حلال مشکلاتم ای کشتی نجاتم(شور)-کربلایی جواد مقدم

چه ساده دلمو بردی چه ساده به تو دل دادم(واحد)-کربلایی جواد مقدم

بیا پریشون بشیم همه مجنون بشیم(واحد)-کربلایی جواد مقدم

به حسن عاقبت خویشتن از آن شادم(شعرخوانی)-کربلایی جواد مقدم

به دلم نفس میده هرکی ازت یاد می کنه(شور)-کربلایی جواد مقدم

بی اباالفضل دنیایی ندارم بی اباالفضل آقایی ندارم(شور)-کربلایی جواد مقدم

کرببلا نبر زیادم(شور)-کربلایی جواد مقدم

بگو چند ساله تو نوبتی(شور)-کربلایی جواد مقدم

ای که به شام سیاه مهتابی(شور)-کربلایی جواد مقدم

دل نوازه حرکت پرچم تو(شور)-کربلایی جواد مقدم

کبوترت زخمیه پر میخاد(شور)-کربلایی جواد مقدم

بازم حرفای احساسی(شور)-کربلایی جواد مقدم

باز زدم آقا به تو رو(شور)-کربلایی جواد مقدم

اربابم حسین دلمو برده بین الحرمین دلمو برده(شور)-کربلایی جواد مقدم

من که یک عمری دم ز عشق ناب زدم(شور)-کربلایی جواد مقدم

ذکر تو آهنگ لب های من(شور)-کربلایی جواد مقدم

در زدم بازم در و واکردی(شور)-کربلایی جواد مقدم

با ذکر یا اباعبدلله دست ما کرم ثارلله(شور)-کربلایی جواد مقدم

باز زدم آقا به تو رو من بشکسته سبو(شور)-کربلایی جواد مقدم

عمریه خونه ی تو مهمونم تا همین جاشم(شور)-کربلایی جواد مقدم

زین پس به جای واژه کرببلا بگو بهشت(شور)-کربلایی جواد مقدم

بازم حرفای احساسی(شور)-کربلایی جواد مقدم

توی این دار دنیا تویی یار و شفیقم(شور)-کربلایی جواد مقدم

 وقتی دلم تصور میکنه نفرینتم منو حر(شور)-کربلایی جواد مقدم

 می گفت نمازاش خیلی با حال بودن. خیلی قشنگ کلمات رو ادا می کرد. آهنگ نمازش توجه همه رو جلب می کرد. با اینکه به خاطر اتفاقی که توی کودکی براش افتاده بود لکنت زبان شدید گرفته بود و کلمات رو به سختی و کُند تلفظ می کرد، نمی دونم چه سری بود که توی نمازش هیچ اثری از لکنت نبود. خیلی راحت و روان نماز می خوند، انگاری اصلا لکنت نداشته. یادمه نماز که می خوند منو مامان می نشستیم یه گوشه و نماز خوندنشو نگاه می کردیم، یه بار هم مامان صداشو ضبط کرد. نماز که می خوند گردنش به سمت چپ خم میشد و اشک صورتشو می پوشوند. هیچ چیزی نمازش رو تغییر نمیداد، نه حضور مهمون و نه اعتراض آقا جان که می گفت: بچه چرا اینقدر گریه می کنی.اولین باری بود که به منزلشان می رفتیم. آن هم درست هنگام مراسم سالگردش. منزل مملو از جمعیت بود فقط یک تکه جا، گوشه ی دنج یکی از اتاق ها باقی مانده بود که به موکد نخ نما شده ای مفروش بود، در آن شلوغی، آن را غنیمت دانسته و همراه دوستم به آنجا خزیدیم. در تمام طول مدتی که آنجا بودیم حسی عجیب و نا آشنا، اما شیرین و خواستنی تمام وجودمان را احاطه کرده بود. حسی که توصیفش را قادر نیستم. کم کم مراسم به پایان رسید و میهمانان که اغلب مادران شهید بودند یکی یکی به قصد ترک خانه خداحافظی کردند و رفتند. ما ماندیم و عده قلیلی که از محارم خانه بودند. کم کم ما هم باید زحمت را کم می کردیم، اما دل کندن از آن فضا، با آن انرژی های مثبت پراکنده در فضا کاری بس دشوار بود. برای اینکه بهانه ای برای بیشتر ماندن داشته باشیم، بی درنگ از خواهر شهید درخواست مهر کردیم تا دو رکعت نماز بخوانیم و کمی وقت تلف کنیم.

موقع خواندن نماز، روی همان موکد نخ نما بود که خواهر شهید اشک به چشم آورد و گفت اینجا جای نماز خواندن محمدرضا و محمود رضاست و باقی ماجرا. 

به یاد ندارم نمازی زیباتر و تاثیرگذارتر از آن خوانده باشم. آنقدر که حاضرم تمام نمازهای عمرم را بدهم اما دوباره خواندن دو رکعت نماز با آن شرایط و کیفیت نصیبم گردد

یک قناسه چی ایرانی که به زبان عربی مسلط بود اشک عراقیها را در آورده بود. با سلاح دوربین دار مخصوصش چند ده متری خط عراقیها کمین کرده بود و شده بود عذاب عراقیها.چه می کرد؟ بار اول بلند شد و فریاد زد: " ماجد کیه ؟ " یکی از عراقیها که اسمش ماجد بودسرش را از ﭘس خاکریز آورد بالا و گفت: " منم"

ترق !ماجد کله ﭘا شد و قل خورد آمد ﭘای خاکریز و قبض جناب عزراییل را امضا کرد!دفعه بعد قناسه چی فریاد زد: " یاسر کجایی؟" و یاسر هم به دستبوسی مالک دوزخ شتافت!

چند بار این کار را کردتا اینکه به رگ غیرت یکی از عراقیها به نام جاسم برخورد. فکری کرد و بعد با خوشحالی بشکن زد و سلاح دوربین داری ﭘیدا کرد و ﭘرید رو خاکریز و فریاد زد:" حسین اسم کیه؟ " و نشانه رفت. اما چند لحظه ای صبر کرد و خبری نشد. با دلخوری از خاکریز سر خورد ﭘایین. یک هو صدایی از سوی قناسه چی ایرانی بلند شد: " کی با حسین کار داشت " جاسم با خوشحالی هول و ولا کنان رفت بالای خاکریز و گفت: " من"ترق!جاسم با یک خال هندی

پست نگهبانیش افتاده بود نیمه شب.

سر پست نشسته بود رو به قبله و اطرافش رو می پایید.
داشت با خودش زمزمه می کرد.
نفر بعدی که رفت پست رو تحویل بگیره دید مهدی با صورت افتاده رو زمین.
خیال کرد رفته سجده،هر چی صداش زد صدایی نشنید.
اومد بلندش کنه دید تیر خورده توی پیشونیش و شهید شده.

فکر شهادتش اذیتمون می کرد،
هم تنها شهید شده بود هم ما نفهمیده بودیم.
خیلی خودمون رو می خوردیم.
تا اینکه یه شب اومد به خواب یکی از بچه ها و گفته بود:
نگران نباشید،